3.1.56

นางในรูป ของ ดอกไม้สด



"หลวงมนู ฯ บอกให้ฉันมาที่นี่ว่าเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้ฉันหายบ้าได้อย่างเด็ดขาด คุณจะไม่ช่วยกรุณารักษาฉันหรือ?"

"ดิฉันไม่ใช่หมอนี่คะ"

"คุณเป็นหมอที่สำคัญเฉพาะโรคเกี่ยวกับฉันนี้ - คุณเสลาโปรดตอบฉันหน่อยเถิดว่า ภายหลังที่ฉันได้พยายามจะเอาคุณหมกกอไผ่แล้วไม่สำเร็จ เดี๋ยวคุณจะลืมเรื่องนั้นเสีย แล้วอนุญาตให้ฉันหมกคุณไว้ในห้องหัวใจตลอดชีวิตได้หรือไม่?"

"ดิฉันไม่เคยรู้เรื่องที่คุณจับดิฉันหมกกอไผ่มาก่อนเลย คุณต่างหากเป็นคนรู้และเป็นคนจำ ไม่ใช่ธุระของดิฉันที่จะลืม เพราะดิฉันไม่เคยจำเรื่องนี้ไว้"

นางในรูป ของ ดอกไม้สด



30.12.55

My Sassy Book ตอน 41:  นี่แหละโลก ของ ดอกไม้สด


นี่แหละโลก
ดอกไม้สด


เพื่อนถามว่าอันดับหนังแห่งปีมีอะไรบ้าง รู้สึกจัดยากเกินไปเพราะดูเยอะเกิน แต่ถ้าถามอันดับนิยายหรือวรรณกรรมแห่งปี หรืออมตะยาวเหยียด ขอยกให้เล่มนี้

นี่แหละนิยายที่พร้อมสรรพในความเป็นนิยายไทยและสากล อนุรักษ์และก้าวล้ำในเวลาเดียวกันอย่างที่หาได้ยาก กลับตาลปัตรภาพพจน์นางเอกพระเอกได้อย่างเหลือคาด และให้อุปนิสันใจคอตัวละครมากมายได้อย่างไกลการณ์ ในบรรดานิยายไทยที่ได้อ่านเพียงไม่กี่เรื่องในปีนี้ขอยกให้เรื่องนี้และ "ลักษณ์อาลัย" ของ อุทิศ เหมะมูล มีคะแนนนำ

ค่อนข้างแน่ใจว่า "นี่แหละโลก" จะยังคงอยู้ในใจไปจนตายทีเดียว ความชอบมันเยอะขี้เกียจอธิบาย

ถ้ามีใครคิดเอาไปทำหนัง คงประหลาดมาก แต่เรื่องนี้พิเศษกว่านิยายของ ดอกไม้สด เรื่องอื่น ๆ จริง ๆ

เงา จากรวมเรื่องสั้นชุด "ปราสาททราย" ของ ทราย เจริญปุระ

ผมแอบเก็บกระจกเงาทุกบานออกจากห้องนี้ เพราะผมกลัวที่จะเห็นตัวเองในสีที่แปลกออกไป



"ฉันไม่รู้ว่าคุณได้ใช้ถ้วยกาแฟนั่นบ้างหรือเปล่า แต่ถ้าคนที่ได้มันไปคือฉัน มันคงเป็นของขวัญที่ไม่มีประโยชน์เอาเสียเลย หัวใจกับฉันไม่ถูกกับกาแฟค่ะ แต่ตัวคุณคงไม่เป็นไร เพราะฉันเห็นคุณดื่มกาแฟอยู่บ่อย ๆ ในเวลาทำงาน มันทำให้หัวใจคุณเต้นแรงหรือเปล่าคะ? สำหรับฉัน แค่เห็นคุณดื่มกาแฟ หัวใจก็เริ่มเต้นผิดจังหวะเสียแล้ว ฤทธิ์ของกาเฟอีนมันเป็นเช่นนี้เอง"

จากเรื่อง  "เงา"
ทราย เจริญปุระ
ปราสาททราย
สำนักพิมพ์มติชน

ผู้ชาย ผู้ชาย ในสายตาของ มาร์เกอริต ดูราส



"All Men are potentially homosexual". 


"คุณต้องชอบผู้ชายเอามาก ๆ แบบชนิดที่เรียกว่าปลาบปลื้มทีเดียว คุณต้องติดอกติดใจพวกผู้ชายขนาดนั้นถึงจะรักพวกเขาได้ ไม่งั้นนะ พูดก็พูดเถอะ ใครจะทนไหว"


ผู้หญิงมักจะเก็บบิลค่าไฟค่าแก๊สเป็นเวลานานนับยี่สิบปี เพียงเพราะเหตุผลที่ว่าเป็นการบันทึกเวลาและวินัยที่ดีของตัวเอง บันทึกถึงเวลาที่พวกหล่อนเคยมี แต่ไม่มีอะไรหลงเหลืออีกแล้ว

จากหนังสือ Practicalites ของ มาร์เกอริต ดูราส (ผู้แต่ง "แรกรัก"- The Lover, "เขื่อนกั้นแปซิฟิก" และ "โรคแห่งความตาย", Hiroshima Mon Amour และเป็นผู้กำกับ India Song, Le Camion) 

ไร้เกียรติยศ ของ J.M. Coetzee



เหมือนการตกหลุมรัก หนุ่มสาวสมัยนี้จะยังตกลุมรักกันอยู่หรือเปล่า หรือมันจะเป็นกลไกที่พ้นสมัยไปแล้วในปัจจุบัน กลไกที่ไม่จำเป็นและประหลาดคร่ำครึเหมือนหัวรถจักรไอน้ำ เขากลายเป็นคนตามโลกไม่ทัน ล้าสมัย เท่าที่เขารู้ การตกหลุมรักอาจจะพ้นความนิยมไป แล้วกลับมานิยมใหม่ได้หลายครั้ง

ไร้เกียรติยศ แปลโดย ขจรจันทร์
จาก  Disgrace ของ J.M. Coetzee
สนพ. เอโนเวล (นานมีบุ๊คส์)

29.12.55

เก็บไว้เป็นความสุขส่วนตัว


เคยยุให้น้องคนหนึ่งที่ชอบอ่านวรรณกรรมให้ลองมาแปลหนังสือบ้าง แต่เธอบอกว่าอยากเก็บหนังสือที่ชอบไว้เป็นของตัวเองคนเดียว  ฟังตอนนั้นก็แปลกใจและเสียดาย....แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว

เมื่อหลายเดือนก่อนได้ดูหนังเรื่องหนึ่งที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ที่ซื้อมาก็เพราะเห็นรูปสวยน่าสนใจ แต่พอเปิดดูฉากแรกต้องแปลกใจจนลืมนั่งเก้าอี้ เพราะมันเปิดเรื่องได้ประหลาดมากตั้งแต่ฉากแรก แล้วยิ่งประหลาดเข้าไปอีกที่กดรีโมทแล้วพบว่ามันมีทั้งบรรยายไทยและพากย์ไทย (แสดงว่าต้องมีปกเวอร์ชั่นไทยอีกแบบหนึ่ง) หนังที่มีคนเล่นอยู่แค่สามคนวิ่งไปมาอยู่ในป่าที่สวยเหลือเกิน ตอนแรกหวังว่าจะได้ดูหวือหวาบันเทิง แต่มุมมองทางศิลปะมันกลับพุ่งสูงปรี๊ด  ถ้าจัดคะแนนก็ใกล้ 8 เต็ม 10 นั่นแน่ะ ขณะเดียวกันมันก็ไม่ได้ศิลปะแบบอาร์ตอย่างที่บางคนอาจจะคิด แต่มันเป็นศิลป์ซึ่งกำเนิดจากความซื่องักเงิ่นที่มีอยู่ในธรรมชาติของคนเล่นคนถ่าย ผสมกับลักษณะของหนังที่อยู่ในเงื่อนไขของแนว exploit ที่ไปไกลจนอึ้งว่านักแสดงกล้าเล่นได้ไงเนี่ย  มันจึงมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก

และเมื่อดูจบ ค้นข้อมูลในเน็ต ก็พบว่ามันต่างจากหนังเรื่องอื่นในยุคของมันอย่างแน่นอน ที่มาของการได้สร้างต้องไม่ธรรมดา เท่่านั้นยังไม่พอ ที่มาของหนังซึ่งออกแผ่นในเมืองไทยก็ไม่ธรรมดา เพราะต้นฉบับเวอร์ชั่นสมบูรณ์ที่ไม่ถูกตัดมีออกแผ่นมาครั้งเดียว (และจากประเทศเดียว) โดยสรุปแล้วนี่คือรอยโหว่ของระบบคัดแยกหนังในเมืองไทยที่กลับเอื้อให้หนังซึ่งหลายประเทศมองว่า "อันตราย" ต่อสังคมกลุ่มใหญ่เรื่องนี้ส่งผลให้เรามีบุญได้ดู ชะตาชีวิตคนบางทีมันก็เล่นตลกแบบนี้เอง

28.12.55

ดอกไม้สด ซ้อนเรื่องจริง



"ดูเหมือนผู้หญิงทุกคนรักพระจันทร์ แต่ผู้ชายเห็นจะไม่ค่อยมีเท่าไร อย่างฉันน่ะเพราะหัดจึงได้รัก รักไว้เป็นเพื่อนนั่นเอง" คำสุดท้ายของเขามีเสียงถอนหายใจแกมออกมาด้วย เมื่อหยุดพูดแล้ว เขาก้มตัวลง ข้อศอกท้าวกำแพงเตี้ยที่ล้อมรอบเขตพัทธสีมา และยกมือขึ้นเสยผม

ดอกไม้สด
ซ้อนเรื่องจริง

25.12.55

ดอกไม้สด ศัตรูของเจ้าหล่อน



แม้หล่อนไม่เคยกล่าวคำว่า "รัก" หล่อนก็ไม่เคยกล่าวคำว่า "ไม่รัก" ด้วยเช่นกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ความหวังของเขาจะไม่แล่นสุดขีดได้อย่างไร ครั้นมาบัดนี้ หล่อนใช้น้ำเสียงอันน่าเกลียดตัดรอนเขาดื้อ ๆ โดยไม่ให้คำอธิบาย หัวอกหนุ่มโลหิตกำลังแรงจะทนไหวไหม? ถ้าเขาผู้นั้นลุโสดาบันบางที แต่นายละออยัง รสพระธรรมกับเขายังรู้จักกันน้อยนัก

ดอกไม้สด
ศัตรูของเจ้าหล่อน 


7.12.55

งานเขียนของ โยโกะ ทาวาดะ (Yoko Tawada) ตอน ๘


อาชีพของฉันคือทำหน้าที่เป็นล่ามแปลภาษาเยอรมัน-ญี่ปุ่น วันที่เกิดเหตุเป็นการเจรจาธุรกิจซื้อขายระหว่างสองบริษัทข้ามชาติในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ตัวแทนจากสองฝ่ายนั่งประจันหน้ากันที่โต๊ะยาวเหมือนกลุ่มเด็กซนที่กำลังจะประกาศสงคราม ฉันนั่งถัดจากประธานบริษัทญี่ปุ่นที่เดินทางมาพร้อมกับกลุ่มชายวัยกลางคนในชุดสูท และคำพูดเบา ๆ คำแรกที่ทำลายความเงียบคือคำกล่าวอ้างอิงถึงเสื้อผ้าของสาวเยอรมันฝั่งตรงข้าม
“ผู้หญิงที่นี่แปลกนะ ขนาดในเวลางานยังใส่เสื้อผ้าเซ็กซี่อีก”


ฝ่ายเยอรมันทำหน้าสนใจว่าทางญี่ปุ่นพูดถึงอะไร ฉันจึงแปลประโยคที่ไม่มีใครพูดว่าผู้บริหารญี่ปุ่นชื่นชมเครื่องประดับโบราณในร้าน
ผู้เข้าประชุมหลายคนกลั้นหัวเราะไม่อยู่ เมื่อเห็นปลาตัวใหญ่ที่ถูกยกมาเสิร์ฟนั้นมีลักษณะเหมือนขาอ่อนผู้หญิง  ปากเปิดอ้าค้างไม่มีลิ้น  ถูกตะโกรมตะกรามแบ่งกิน  เหลือแต่หัวปลาที่ไม่มีตาและก้าง

งานเขียนของ โยโกะ ทาวาดะ (Yoko Tawada) ตอน ๗


ฉันรู้สึกถึงความมหัศจรรย์ของ Xander เพราะเขาเปรียบดั่งกับผู้เนรมิตนามของคำต่าง ๆ คำภาษาเยอรมันแทบทุกคำฉันเรียนรู้จากเขา ฉันหลงรักคนที่สอนคำให้ฉัน การพูดทวนคำทุกคำที่เขาสอนทำให้ฉันรู้สึกว่าลิ้นของฉันเป็นของ ซานเดอร์ 

“หนังสือ” (buch)


แม้แต่ชื่อ ซานเดอร์ ก็เป็นปริศนาที่ชวนสนเท่ห์สำหรับฉันมาตลอด กว่าที่ฉันจะเข้าใจว่ามันคือคำย่อจาก “อเล็กซานเดอร์ “ (Alexander) ก่อนหน้านี้มันทำให้ฉันนึกถึงบทเรียนสมัยเด็กที่นักเรียนต้องค้นหาความหมายของ X แต่ถ้า X ที่ว่ามาจากรากศัพท์คำว่า durchein มันจะหมายความว่า durcheinander ที่หมายถึง “สับสนปนเป” หรือเปล่า หรือถ้ามันหมายความถึง mitein มันก็อาจจะเป็น miteinander (ร่วมกัน) มันช่างเป็นคำที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้

งานเขียนของ โยโกะ ทาวาดะ (Yoko Tawada) ตอน ๖


เสร็จจากย้อมผมแล้ว ซานเดอร์ วาดรูปตัว X บนแก้มของฉัน
“ตั้งแต่สมัยเด็ก ผมทำเครื่องหมายของที่ผมรักทุกชิ้นด้วยเครื่องหมาย X เพื่อแสดงกรรมสิทธิ์” จากนั้น ซานเดอร์ จูบรอยตัว X

ซานเดอร์ จับฉันยืนหน้ากำแพง ก่อนกดชัตเตอร์กล้องอย่างสบายใจเหมือนลั่นไกปืน รอย X ฝังลึกไปบนแก้มของฉัน ร่องรอยนี้หยุดแสงจากการเล่นคะนองแล้วขึงตรึงภาพของสาวญี่ปุ่นลงบนกระดาษ

งานเขียนของ โยโกะ ทาวาดะ (Yoko Tawada) ตอน ๕


“เอ้า ผ่อนคลายหน่อย ยิ้มแล้วมองกล้องด้วย”
ซานเดอร์ เป็นมากกว่าแฟนธรรมดา เขาเป็นช่างภาพแนวรณรงค์สิทธิ์ที่จำต้องหารายได้เพิ่มเติมจากการถ่ายภาพให้บริษัทโฆษณา ตัวฉันเองนอกจากเรียนรู้ภาษาเยอรมันคำแรกจากเขาแล้วก็ต้องรับหน้าที่นางแบบจำเป็นไปด้วย


















บางคราวเขาบอกว่าหน้าตาของฉันนั้นดูไม่ค่อยเป็นญี่ปุ่นเท่าที่ควร เขาจึงแต่งหน้าของฉันให้เข้มกว่าปกติ ซ้ำยังย้อมผมของฉันให้ดำยิ่งขึ้นไปอีกจากเส้นผมที่ดำอยู่แล้ว
เสร็จจากย้อมผมแล้ว ซานเดอร์ วาดรูปตัว X บนแก้มของฉัน